พระไท่ซินโจวซือ | 清水四祖

พระไท่ซินโจวซือ หรือ ซีโจ้ว หรือ ซีจ้อ หรือ พระตูซุนมหาครูบา หรือ พระเต้าสิ่นไท่ซือ หรือ เท่าซิน เป็นพระสังฆปรินายกองค์ที่ ๔ สมณศักดิ์ที่ได้รับพระราชทานจากฮ่องเต้ถังไท่จง คือ “ไท่โจ้วเซียงซือ”

พระไท่ซิน หรือซีโจ้วโจวซือ เดิมท่านชื่อ ซิน แซ่ซือหม่า ถือกำเนิดที่ตำบลกวงจี่ แขวงเมืองจีโจว ตรงกับสมัยราชวงศ์เหลียงใต้ ฮ่องเต้ เหลียงซือจง หรือ เซียวหมิงตี้(เซียวกุย)ในปีเทียนเป่าที่ ๑๘ หรือตรงกับสมัยราชวงศ์เฉิน ฮ่องเต้เฉินซวนตี้ (เฉินซู)ในปีไท่เจี้ยนที่ ๑๑ พ.ศ. ๑๑๒๒ ซือหม่าซินสนใจในพระพุทธศาสนาตั้งแต่เด็กด้วยสิ่งแวดล้อมนั่นเอง ท่านเป็นเด็กอัจฉริยะหลักแหลม มีความจำดี ต่อมาได้บวชสามเณรที่วัดใกล้บ้าน ด้วยข้อสงสัยในธรรม ท่านจึงพยายามแสวงหาอาจารย์ที่สามารถให้คำตอบที่พอใจได้ ด้วยท่านมีความร้อนรุ่มอยู่ในใจเสมือนมีอะไรบางอย่างมารัดรึงหัวใจไว้ จำจะต้องหาผู้รู้ที่สามารถแก้ปมปัญหาในใจของตนให้ได้ สามเณรเต้าซินจึงเดินทางไปยังเทือกเขาหวางกงซานเพื่อกราบนมัสการพระซาโจ้วโจวซือ ให้ช่วยแก้ปัญหาในสิ่งที่เป็นพันธนาการในหัวใจของตน