เฉ่งจุ้ยจ้อซู | 清水祖師 | Chheng Chui Cho Su
เป็นภิกษุชาวจีน เกิดสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือช่วงรัชกาลจักรพรรดิซ่งเหรินจง ณ ตำบลอันเค๊ เมืองจวนจิว มณฑลฮกเกี้ยน กล่าวกันว่าเขาได้รับพลังเหนือธรรมชาติผ่านทักษะในการเรียนรู้และให้โอวาสในธรรมและทำสมาธิ[1] ทำให้เขาสามารถช่วยเมืองอันเค๊ในฤดูแล้งด้วยการเดินทางนำฝนจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง นั่นทำให้ชาวบ้านสร้างศาลเจ้าไว้บูชาเขา และทำให้เขาได้รับสถานะเทพในศาสนาชาวบ้านจีน
ไต้ฮงโจวซือ | 大峰祖師 | Tai Hong Gong
ไต้ฮงกง หรือ หลวงปู่ไต้ฮง (จีน: 大峰祖師) เป็นภิกษุมหายานชาวจีนสมัยราชวงศ์ซ่ง ช่วงรัชกาลจักรพรรดิซ่งเหรินจงจนถึงแก่มรณภาพในช่วงประมาณรัชกาลจักรพรรดิซ่งเกาจง ท่านริเริ่มบุกเบิกสงเคราะห์ชาวบ้านเกี่ยวกับการเก็บศพที่ไร้ญาติ ซ่อมแซมถนนหนทางที่ชำรุด และสร้างสะพานในที่ที่ควรสร้างเป็นหลักใหญ่ ซึ่งเป็นจุดกำเนิดของมูลนิธิป่อเต็กตึ๊งอันเป็นมูลนิธิการกุศลของจีน
เหล่งลื้อเหนียวเหนียว | 女龍娘娘 | Longnü
แซยิด ขึ้น 1 ค่ำเดือน 6
พระไท่ซินโจวซือ | 清水四祖
พระไท่ซินโจวซือ หรือ ซีโจ้ว หรือ ซีจ้อ หรือ พระตูซุนมหาครูบา หรือ พระเต้าสิ่นไท่ซือ หรือ เท่าซิน เป็นพระสังฆปรินายกองค์ที่ ๔ สมณศักดิ์ที่ได้รับพระราชทานจากฮ่องเต้ถังไท่จง คือ “ไท่โจ้วเซียงซือ”
พระไท่ซิน หรือซีโจ้วโจวซือ เดิมท่านชื่อ ซิน แซ่ซือหม่า ถือกำเนิดที่ตำบลกวงจี่ แขวงเมืองจีโจว ตรงกับสมัยราชวงศ์เหลียงใต้ ฮ่องเต้ เหลียงซือจง หรือ เซียวหมิงตี้(เซียวกุย)ในปีเทียนเป่าที่ ๑๘ หรือตรงกับสมัยราชวงศ์เฉิน ฮ่องเต้เฉินซวนตี้ (เฉินซู)ในปีไท่เจี้ยนที่ ๑๑ พ.ศ. ๑๑๒๒ ซือหม่าซินสนใจในพระพุทธศาสนาตั้งแต่เด็กด้วยสิ่งแวดล้อมนั่นเอง ท่านเป็นเด็กอัจฉริยะหลักแหลม มีความจำดี ต่อมาได้บวชสามเณรที่วัดใกล้บ้าน ด้วยข้อสงสัยในธรรม ท่านจึงพยายามแสวงหาอาจารย์ที่สามารถให้คำตอบที่พอใจได้ ด้วยท่านมีความร้อนรุ่มอยู่ในใจเสมือนมีอะไรบางอย่างมารัดรึงหัวใจไว้ จำจะต้องหาผู้รู้ที่สามารถแก้ปมปัญหาในใจของตนให้ได้ สามเณรเต้าซินจึงเดินทางไปยังเทือกเขาหวางกงซานเพื่อกราบนมัสการพระซาโจ้วโจวซือ ให้ช่วยแก้ปัญหาในสิ่งที่เป็นพันธนาการในหัวใจของตน