แซ่: เตียว 張

เตียวเหลง (ค.ศ. 34–156 ตามความเชื่อ) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง หลิง (จีนตัวย่อ: 张陵; จีนตัวเต็ม: 張陵; พินอิน: Zhāng Líng; เวด-ไจลส์: Chang Ling) ชื่อรอง ฝู่ฮั่น (จีนตัวย่อ: 辅汉; จีนตัวเต็ม: 輔漢) เป็นอาทิปรมาจารย์นักพรตเต๋าสมัยราชวงศ์ฮั่น ปรมจารย์ลัทธิเต๋านิกายอู๋โตฺ๋วหมี่เต้า (หรือสำนักข้าวสารห้าทะนาน)

เตียวเหลงเป็นที่รู้จักในนาม จางเต้าหลิง (张道陵; 張道陵; Zhāng Dàolíng; Chang Tao-ling), จางเทียนซือ (張天師, Zhāng tiānshī), จู้เทียนซือ (祖天師, Zǔtiānshī) หรือ เจินอี้เจินเหริน (正一真人 - Zhengyi Zhenren) ในลัทธิเต๋า มักปรากฏทิพยรูปโดยทรงพาหนะคือพยัคฆ์ ในลัทธิเต๋าบางนิกายพระองค์พร้อมด้วย กั่วเหี่ยง (Ge Xuan) ข้อฉิ้น (许逊) และ ซ่าโส่วเจียน (萨守坚 - Sa Shoujian) ได้รับการยกย่องเป็น "จตุรคุรุสวรรค์" (四大天師 - Four Celestial Masters)

แซ่: เตีย 張 Zhang

เดิมว่าเตียเม่งเต็ก เป็นข้ารับใช้ขุนนางผู้มั่งคั่งนายหนึ่ง ครั้งหนึ่งขุนนางท่านนั้นได้ถูกเรียกให้เข้ารับราชการที่วังหลวงอย่างกะทันหัน จึงได้รีบออกเดินทางไปพร้อมกับภรรยาของเขา และให้เตียเม่งเต็กนำธิดาของเขาตามไปในวังหลวงทีหลัง เตียเม่งเต็กได้ออกเดินทางโดยแบกธิดาของขุนนางไว้บนหลัง และในมือทั้งสองได้ถือข้าวของสัมพาระต่าง ๆ ระหว่างการเดินทางนั้นได้เกิดพายุหิมะถล่มขึ้น เตียเม่งเต็กจึงจำถอดเสื้อคลุมของเขาสวมให้กับธิดาของขุนนางที่แบกไว้บนหลังจนกระทั่งตนเองเสียชีวิตจากความหนาวเหน็บ หลังเตียเม่งเต็กได้เสียชีวิตลงด้วยความเสียสละและจงรักภักดีต่อเจ้านาย บนท้องฟ้าได้ปรากฏดวงดาวขึ้นมาเป็นอักษรใจความว่า "ประตูสวรรค์ทางใต้ของเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ฮกเต็ก" ภายหลังได้มีผู้มาพบกับนางและได้ช่วยเหลือ นำไปส่งถึงครอบครัวโดยปลอดภัย หลังนางเติบโตขึ้นได้มีจิตใจกตัญญูต่อเตียเม่งเต็กและได้สร้างศาลเจ้าขึ้นเพื่อยกขึ้นเป็นเทพเจ้า ชื่อศาลเจ้าว่า "ศาลเจ้าฮกเต็ก" ศาลเจ้าดังกล่าวได้รับการนับถือมากจากฮ่องเต้พระองค์หนึ่งซึ่งได้ตั้งชื่อใหม่ให้กับเทพฮกเต็กว่า "ถู่ที้กง" อันแปลว่าเทพเจ้าแห่งผืนดินทั้งหลาย ชาวจีนจึงยึดถือว่าท่านเป็นเทพเจ้าที่มานับแต่นั้น ref wiki