เป็นศาลเจ้าขนาดเล็กตั้งอยู่บนถนนหนองจิก ไม่ทราบปีที่สร้าง ภายในประดิษฐานองค์พระ "ปุนเถ้ากง" เทพเจ้าผู้คุ้มครองแผ่นดิน เปรียบเสมือนเป็นเจ้าที่ของเมืองสงขลาอีกชื่อหนึ่งของท่านคือเทพเจ้า ฝูเต๋อเจิ้งเสิน มีหน้าที่ดูแลโลกมนุษย์ และดูแลเทพเจ้าที่ท้องถิ่นทั้งหมด จึงน่าจะเป็นที่มาของชื่อศาลเจ้าแห่งนี้ว่า "จงฝูเมี่ยว" ในภาษาจีนกลาง หรือ "ตงฮงเบ่ว" ในภาษาจีนฮกเกี้ยน คำว่า "เมี่ยว" หมายถึง วัด "ฝู" หมายถึง ความสุข และโชคลาภ ซึ่งน่าจะมาจากชื่อเทพเจ้า ฝูเต๋อเจิ้งเสิน และ "จง" หมายถึง กลาง รวมกันแล้วหมายถึง วัดแห่งความสุขและโชคลาภที่อยู่กลางเมือง ปัจจุบันเป็นศาลเจ้าในความปกครองของกระทรวงมหาดไทย